Ильсия Бадретдинова - Мин хатын кыз

Ташылы жерден шытып шық алам.
Мен Хотынғыз, бұл менің жазмышым, Үйреккіні түлсін шыдасын,
Ниндигіні ауыр шоқтарда да, Ешім деген есіне алмасын.
Мен Хотынғыз, бұл менің жазмышым, Үйреккіні түлсін шыдасын,
Ниндигіні ауыр шоқтарда да, Ешім деген есіне алмасын.
Мен Хотынғыз Шұңақ қорқынышта керек екен бұлам быс-йолқын,
Құшағыма алып ұйондырам да, Онан суға салам сап-салқын.
Рәнжітселер, диварларны ватам, Битіліктерін үзәм ізлерден,
Керек екен өзгәр тәде алам, Керек екен үзім өзгәрәм.
Мен Хотынғыз, бұл менің жазмышым, Үйреккіні түлсін шыдасын,
Ниндигіні ауыр шоқтарда да, Ешім деген есіне алмасын.
Мен Хотынғыз, бұл менің жазмышым, Үйреккіні түлсін шыдасын,
Ниндигіні ауыр шоқтарда да, Ешім деген есіне алмасын.
Мен Хотынғыз Шұңақ үрәу сал, Ұйлап тұрмый нұқта қоялам.
Бұтырмышта менің рөлләр байтық, Қызметші екен бике бұл алам.